Dawno temu pisałam, że nie lubię paskowanych ażurowych chust i szali. Zdanie podtrzymuję. Albo paski albo ażur. Oba na raz to o jeden parametr za dużo. Ale zupełnie inna sprawa ma się z włóczkami ombre. Teoretycznie to często też paski, ale łagodniejsze i nie powtarzające się. Jedyne wzywanie, to tak zaplanować wzór, by skończył się idealnie wraz z końcem włóczki. Dobrze wyglądają zarówno w robótkach szydełkowych jak i drucianych.
cdn.
Prawda jest taka, że bardzo lubię robić na szydełku. Być może po blogu tego nie widać, bo wytwory szydełkowe stanowią tu mniejszość. Lubię to machanie szydełkiem, podoba mi się, że w przeciwieństwie do drutów forma, kształt, wielkość i ciężar nie są przeszkodą.
Prawda jest również taka, że nie lubię wielu rzeczy zrobionych na szydełku. Nie lubię babcinych kwadratów, robionych z nich narzut, a już nie daj boże ubrań. Nie lubię kolorowej pstrokacizny, która często z takimi motywami jest związana. Z ubraniami szydełkowymi ogólnie mam problem, bo nieażurowe są grube i niezgrabne, a ażurowe niespecjalnie do mnie trafiają.
Serwetek i obrusów mam całą masę, ale wszystkie grzecznie leżą w szufladzie i czekają, być może wrócą jeszcze ich czasy, mody w końcu powtarzają się co kilka pokoleń. To, że nie mam nawet porządnego stołu, na którym mogłyby się ładnie prezentować tu nie pomaga. Mój dom wygląda jak typowy dom, w którym mieszkają ludzie, w tym 2 dzieci i kot, wszelka wolna przestrzeń jest momentalnie zawalana czym tylko się da. Jak już będę stateczną panią na emeryturze, to może uda mi się ogarnąć jakiś elegancki salonik.
Aha, lubię zabawki, amigurumi i inne tego typu formy, ale bardziej patrzeć, niż robić.
cdn.
