O łączeniu nitek

Przy okazji koca napisałam, że nie podoba mi się łączenie nitek, bo jak bym nie robiła, to jest widoczne. Robię kolejny koc - narzutę na łóżko i chyba znalazłam w końcu dobry sposób. Sprawdza się w przypadku grubych, gładkich włóczek, na których widać każdą nierówność dziergania. Tym razem koc ma prawą i lewą stronę, więc łatwiej byłoby mi ukryć końcówki, ale ty spodobem i tak ich nie widać. Włóczka, z której robię ma 3 nitki, więc najpierw odcinam z jednego kawałka 1 nitkę, a z drugiego dwie. Oczywiście końcówki muszą być tej samej długości.

Filcuję w dłoniach, zwracając uwagę zwłaszcza, żeby końcówki nie odstawały. I gotowe

Dziś muzycznie całą płyta. Kto ma ochotę na żywo - polecam, niedługo mają kilka koncertów w Polsce 

Gdy nie lubisz kitchenera, ale nie masz wyboru

Metoda znaleziona gdzieś w sieci. Sprawdza się zwłaszcza w przypadku takim, jak na zdjęciach poniżej, gdy włóczka jest cienka, śliska, łatwo się przekręca i spada z drutów. 

Na obu częściach przerabiamy po kilka rzędów inną, grubszą, stabilną, niekłaczącą włóczką (sprawdza się bawełna). W odróżnieniu od próbki na zdjęciach sugeruję użyć jednak bardziej kontrastowego koloru.

Zszywamy (klik w zdjęcie, żeby powiększyć i zobaczyć szczegóły).

Wypruwamy dodatkową włóczkę. I voila. Efekt całkowicie satysfakcjonujący [1]

[1] Na zdjęciu nie widać, że źle zszyłam pierwsze oczka i całość przesunęła mi się o jedno oczko. Na szczęście brzeg będzie jeszcze obrobiony, więc mam nadzieję, że uda mi się to ukryć. 

 

Do posłuchania

Dobra rada

Dziś podzielę się pewnym odkryciem.

Na drutach mam właśnie Granny Cheyne’s Shetland Shawl. Jest to szal robiony tradycyjną szetlandzką metodą, która, podobnie jak koronki orenburskie, opiera się na zasadzie dziergania wszystkich rzędów oczkami prawymi (garter, ścieg francuski) oraz że koronka jest przerabiana w każdym rzędzie.

Popatrzmy na przykład wzięty z również szetlandzkiej The Williamson Stole

Na obrazku wszystko wygląda prosto i elegancko, natomiast gdy już weźmiemy druty do ręki trafiamy na pewien dylemat związany z zamykaniem oczek. W rzędach prawych/nieparzystych nie ma problemu, przerobienie dwóch razem, czy to położonych w lewo, czy w prawo w powiązaniu z leżącym obok narzutem jest oczywiste.
Przejdźmy teraz do rzędu 2. W powyższym przykładzie robimy (od lewej do prawej!): 8op, 2 razem leżące w lewo, narzut, 3 op, narzut, 2 razem leżące w prawo, 9op. Czytając to wydaje się proste, ale weźcie druty do ręki i to przeróbcie. I tu zonk, prawda? Pochylenia są odwrotnie niż podpowiada intuicja i pokazuje obrazek ;)

Szukając odpowiedzi znalazłam ten wątek. I okazało się, że:

1. nie tylko ja miałam takie dylematy
2. NIE MA ZNACZENIA, W KTÓRĄ STRONĘ KŁADĄ SIĘ OCZKA, BO PRZY KORONCE DZIERGANEJ GARTEREM WYGLĄDĄJĄ NIEMAL IDENTYCZNIE
   

Zatem można wszystkie robić nawet tylko pochylone w jedna stronę, też będzie dobrze.
Oczywiście byle robić konsekwentnie, bo o ile samo pochylenie jest takie samo, to nitki pomiędzy oczkami układają się nieznacznie inaczej i przez niekonsekwencję możemy zepsuć efekt całości.
Niestety nie ma to zastosowania do koronek, w których rzędy parzyste przerabiamy oczkami lewymi.

Zdaję sobie sprawę z tego, że moja rada będzie miała bardzo mały odzew, ale jeśli komukolwiek pomoże, bardzo proszę o zostawienie komentarza, będzie mi bardzo miło, że te kilka minut mojego czasu nie poszło na marne :)

Łączenie włóczki 2

O ile poprzednia podana przeze mnie metoda nadaje się chyba tylko do wełny i to nie superwash, tę można stosować do dowolnego włókna, pod warunkiem, że nie są to luźno splątane nitki.

1. Jeden koniec nawlekamy na igłę. 2. Przeciągamy.

***
Szukając wzoru na warkocz do Maćkowego swetra znalazłam chyba najstarszy numer Sandry, jaki mam (sama kupiłam), nr 3/94, a w nim sweter-cudo. Pal licho ówczesną modę na swetry-worki, ale czegoś tak infantylnego chyba nigdy więcej nie opublikowali. Sweter zresztą wydziergałam, ale dla kuzynki, która miała wtedy 3, może 4 lata.

***
H. śpi ostatnio w nocy po 8-9 godzin jednym ciągiem bez pobudki. Można zazdrościć.

Łączenie włóczki

Drobna rzecz, której człowiek uczy się na starość i sam się dziwi, że wcześniej sam na to nie wpadł. Czytałam już wcześniej, że dziewczyny tak robią i sobie chwalą, a w Knitted lace of Estonia wręcz polecają jako najlepszą metodę łączenia włóczki.

Oba końce nieco rozplątujemy.

Lekko zwilżamy i mocno trzemy w dłoniach, aż się połączą.

Może nie jest idealnie, a ten fragment jest trochę słabszy niż sama włóczka, ale wystarczająco mocny, by dało się kilka oczek przerobić nie rozplątując łączenia i na tyle niewidoczny, że w gotowej dzianinie jest nie do wykrycia.

Metoda ta nadaje się wyłącznie do naturalnych włókien, akrylu nie da się tak złączyć.

Pimp my photo

Temat nie-robótkowy, ale ponieważ ten blog bywa trochę edukacyjny, to w przerwie pomiędzy dziergadłami mogę i o tym napisać.
Nie będę pisać, jak robić dobre zdjęcia, bo na tym znam się średnio. Zebrałam tu kilka narzędzi do poprawiania tego, co zrobiłyśmy, a nie do końca nam się podoba.
Wszystkie narzędzia są darmowe i dostępne on-line. Czyli wchodzimy na stronę, wczytujemy zdjęcie z dysku, działamy i zapisujemy efekt. Wszystkie na pewno działają w Firefoksie, może trochę to nieprofesjonalne, ale nie robiłam testów w innych przeglądarkach.

1. Poprawiamy zdjęcie. Takich edytorów on-line jest całkiem sporo. Wybrałam dwa naprawdę dobre, mają wszystkie podstawowe i trochę niestandardowych funkcji. Można zdjęcie wyostrzyć, rozmyć, rozjaśnić, wykadrować, dodać efekty, dorysować coś i zrobić sporo tego, co robi również Photoshop czy Gimp. Na potrzeby blogowe jak najbardziej wystarczy.
   
   http://www.sumopaint.com
   http://pixlr.com/editor
   
   
2. Usuwamy błędy. Narzędzie przydatne, gdy wejdzie nam coś w kadr na zdjęciu. Najlepiej nadaje się do usuwania wyraźnych elementów z jednolitego (lub z jednolitą teksturą) tła, jakąś zwisającą nitkę, paproszek, plamę na ścianie itp.
   
   http://www.webinpaint.com/
   
   Wczytujemy zdjęcie, rysujemy myszką po elemencie, który chcemy usunąć i klikamy ,,Inpaint''.
   
   Przed
   
   
   
   
   po
   
   
   
   
   
3. Robimy kolaż. Wybieramy zdjęcia z dysku (pierwsze wybrane zostanie tłem), a reszta robi się sama.
   
   http://www.scrapee.net/en/photo-collage.htm
   
   
   
   
   
4. Dodajemy efekty. Z tego narzędzia już korzystałam kilka razy na blogu.
   
   http://pixlr.com/o-matic/
   
   Dla przypomnienia
   
   
   

Knit Design Studio, czyli ułatwiamy sobie życie

Knit Design Studio to prosty, darmowy program do rysowania schematów na druty, do pobrania z http://savannahwinds.weebly.com/knit-design-studio.html. Nie znalazłam nic prostszego ani tańszego.



Mamy dwie zakładki, w jednej (Graph) rysujemy wzór kratka po kratce (niestety nie da się tego przyspieszyć, gdy chcemy jednym symbolem uzupełnić całe wiersze albo kolumny), druga (Instructions) to zwykłe okienko jak z Notatnika do wpisywania ewentualnego opisu, uwag itp.
Tworzenie wzoru jest proste, wybieramy wielkość obrazka, to, czy ma być numerowany każdy rząd, czy co drugi (parzysty, czy nieparzysty) i uzupełniamy znaczkami. Opisy są po angielsku, ale w niczym to nie przeszkadza, bo w większości są standardowe. A jeśli nam nie pasuje opis, to zawsze możemy go zmienić.

Dobrze sprawdza się do rysowania niezbyt dużych schematów, np. takiego



Zalety:
- prosty w obsłudze
- efekt można zapisać jako .jpg
- można zaznaczać bloki rzędów/kolumn

Wady:
- nie można zmienić wprowadzonego symbolu
- słaba obsługa rysowania warkoczy
- nie można dodać swoich symboli

Na szczęście w trakcie pracy możemy zmieniać wielkość obszaru (choć tylko z prawej strony i z dołu) i sposób numerowania.

---

maris, wełenki są naprawdę cudne, obie naprawdę znakomitej jakości
nietylkoSZALenstwo: nie strasz mnie: ta chusta z paris wychodzi bardzo elastyczna, jeśli się nie zblokuje porządnie, to będzie porażka