Kocyk

Zasadniczo nazwany Murphy.

Włóczka to Dropsowa Cotton light i szczerze mówiąc, mam mieszane uczucia co do niej. Przede wszystkim ma 50% poliestru, co jak na Dropsa jest dużą ilością. Ale pewnie dzięki temu (i pozostałych 50% bawełny) jest dość zimna w dotyku, więc może sprawdzi się latem. Jest dość sztywna. Składa się z dużej ilości cienkich niteczek, a że jest przy tym bardzo lekko skręcona, łatwo zgubić czasami jakąs pojedynczą niteczkę. Ładnie uwypuklona jest struktura wzoru, ale niestety widać też wszelkie niedoskonałości, nierówno przerabiane oczka czy nawet wciągnięte końcówki.

Wzór z głowy, jeśli będzie zapotrzebowanie, mogę spisać i udostępnić.

Wzór: własny
Włóczka: Cotton light Drops Garnstudio, 50%bawełna, 50% poliester, ok. 10 motków
Druty: 5mm.

O tym, co zrobić, gdy ma się już wszystko

Nie oszukujmy się, nie potrzebujemy tego wszystkiego, co dziergamy. Oczywiście zawsze tłumaczymy sobie, że przecież ,,takiej chusty jeszcze nie mamy'' i ,,nigdy za dużo kardiganów'', ale chyba już nikt w to nie wierzy.

Problem z robótkami ręcznymi jest taki, że jak sama nazwa wskazuje, zostaje po nich jakaś zrobiona rzecz. Która zajmuje miejsce w szafie. Przepełnionej. 

Z drugiej strony ręce świerzbią i jak tu wytrzymać długo nie trzymając nic w dłoniach? 

Po latach wypracowałam takie wymówki:

1. Robię rzeczy czasochłonne i ostatecznie zajmujące niewiele miejsca, a przy okazji będące wyzwaniem dla umiejętności. W tej chwili jest to The Williamson Stole. Nie mam pojęcia, ile czasu mi zajmie, raczej długie miesiące, może lata, dorabiam po kilka rzędów pomiędzy innymi robótkami.
   
2. Robię rzeczy duże i czasochłonne, ale powiedzmy użyteczne, jak na przykład koc na zdjęciu poniżej
3. Robię prezenty. Przyjemne z pożytecznym, a zawsze się jakaś okazja znajdzie.

Wydawałoby się, że rozwiązaniem mogłoby być robienie i sprzedawanie. Nie dla mnie. Ręczna praca zajmuje dużo czasu, a nawet jeśli jest doceniana, to raczej słownie, a nie pieniężnie. Gdy widzę, ile kosztują ręcznie robione chusty, to trochę mi przykro, bo chyba stawki godzinowe za nie wychodzą dość marnie. Dlatego nie.

A wy jak się oszukujecie?

Piosenka pozornie bez związku

Każdy komentarz wspominający choć słowem o polskim ,,hicie'' na tę melodię zostanie usunięty ;)

Chusta mech

Właściwie powinnam powiedzieć chusta z mchu, bo mchem (ang. moss stitch) nie jest wzór, a ścieg. Prosty, efektowny, idealny dla minimalistów.

A przy tym niesamowicie monotonny. Miałam wrażenie, że nigdy jej nie skończę.

Zainteresowanym polecam poguglanie, jak go zrobić, są i rysunki i filmiki i wyjaśnienia jak formować różne kształty i cała masa inspiracji, czym uzupełnić, żeby nie było za nudno. Ja ograniczyłam się tylko do dwóch rzędów ażuru i oczek rakowych na wykończenie.

Mam tylko jedną radę: wzór wychodzi dość ,,blaszany'', więc warto użyć szydełka większego niż zwykle przy tej grubości nici.

I jest to na jakiś czas ostatnia rzecz na szydełku. Wracam do drutów!

Włóczka: Kokonek merino/akryl, 3 nitki 1500m, kolor 401 June Night
Szydełko: 3,5mm
Wzór: mech, po prostu mech.

Do posłuchania

Insta

 Wszyscy chyba wynieśli się na Instagram, to ja też https://www.instagram.com/mg_theli/

Blog pozostanie, bo bardziej nadaje się do dłuższych form tekstowych.

Dwie Felicity

 Identyczne, różnią się tylko kolorami. 

Szczerze polecam wzór, jest prosty, najtrudniejsze są słupki reliefowe, a części z wachlarzykami można dowolnie powiększać w zależności od potrzeb.

Jeszcze jedna szydełkowa chusta do wykończenia, a potem wracam do drutów. Zaczynam tęsknić ;)

Wzór: Felicita (bezpłatny)
Szydełko: 3mm
Włóczka: Kokonek merino/akryl 50%/50%, 1500m.